Gjurmë të kadmiumit, një metal i rëndë toksik dhe kancerogjen, janë gjetur në shumicën e ushqimeve të analizuara në Zvicër. Megjithatë, asnjë nga 90 produktet e testuara nuk i tejkalon kufijtë ligjorë. Ekspertët ngrenë shqetësimin për efektin e akumulimit të sasive të vogla të këtij metali në organizëm.
Kadmiumi është një metal i rëndë toksik dhe kancerogjen që gjendet natyrshëm në disa lloje shkëmbinjsh dhe mund të depërtojë në tokë edhe përmes përdorimit të plehrave fosfatike në bujqësi. Për këtë arsye, sasi të vogla të tij mund të përfundojnë çdo ditë në ushqimet që konsumojmë.
Ekspozimi i vazhdueshëm ndaj kadmiumit për periudha të gjata mund të dëmtojë veshkat dhe të dobësojë kockat. Për të vlerësuar praninë e këtij metali në ushqimet e përditshme, Federata Romande e Konsumatorëve (FRC) në Zvicër ka analizuar 90 produkte, mes tyre bukë, produkte të furrës, patate, makarona, çokollatë, drithëra dhe tërshërë.
Kadmium në 67 nga 90 produktet e testuara
Rezultatet tregojnë se laboratori ka zbuluar kadmium në 67 prej 90 produkteve të analizuara. Megjithatë, asnjë produkt nuk ka tejkaluar kufijtë maksimalë të përcaktuar nga legjislacioni.
Testimi nuk ka evidentuar dallime të rëndësishme në përmbajtjen e kadmiumit mes produkteve organike dhe atyre konvencionale, produkteve zvicerane dhe atyre të importuara, apo mes produkteve me çmime të ndryshme.
Çokollata dhe patatet, ndër produktet më të prekura
Përmbajtja më e lartë e kadmiumit u gjet në një nga mostrat e çokollatës, me 0.36 miligramë për kilogram. Kjo është rreth dhjetë herë më shumë se nivelet e gjetura në bukë, makarona apo patate.
Sipas Delphine Gilliard, shkencëtare e specializuar në testimet krahasuese pranë FRC-së, kjo lidhet kryesisht me faktin se bima e kakaos e përthith kadmiumin nga toka më lehtë sesa bimë të tilla si tërshëra apo gruri. Për këtë arsye, kufijtë ligjorë për kadmiumin janë më të lartë për çokollatën.
Një tjetër faktor është rajoni ku rritet kakaoja. Për shembull, disa toka në Amerikë kanë përqendrime më të larta të kadmiumit sesa tokat në Afrikë. Megjithatë, origjina e kakaos nuk tregohet gjithmonë qartë në paketimin e çokollatës.
Edhe patatet rezultuan me nivele relativisht të larta. Laboratori gjeti rreth tre herë më shumë kadmium në patate sesa në bukë të thekur, përkatësisht 0.042 miligramë për kilogram krahasuar me 0.015 miligramë për kilogram.
Arsyeja është se patatet rriten drejtpërdrejt në tokë dhe zhardhokët mund të grumbullojnë më shumë kadmium. Tek gruri, ndërkaq, kadmiumi përthithet përmes rrënjëve, por vetëm një pjesë e vogël e tij kalon në kokërr.
Produktet organike nuk kanë domosdoshmërisht më pak kadmium
Një tjetër gjetje e testimit është se produktet organike të analizuara përmbanin nivele të ngjashme të kadmiumit me produktet konvencionale.
Në bujqësinë organike zakonisht nuk përdoren plehra fosfatike, edhe pse disa prej tyre lejohen. Megjithatë, përqendrimi i kadmiumit në tokë mund të jetë i lidhur edhe me praninë natyrore të këtij metali apo me përbërjen e plehrave.
Sipas FRC-së, kjo çështje kërkon analiza dhe studime të mëtejshme. Një rezultat pozitiv ishte se dy produktet zvicerane organike me tërshërë të përfshira në test kishin nivelin më të ulët të kadmiumit në kategorinë e tyre.
Shqetësimi kryesor: akumulimi në organizëm
Edhe pse secili prej produkteve të analizuara respekton kufijtë ligjorë, pyetja kryesore lidhet me sasinë totale të kadmiumit që një person mund të marrë gjatë ditës dhe javës.
Konsumimi i një produkti të vetëm mund të mos përbëjë problem, por sasi të vogla të kadmiumit mund të grumbullohen nga ushqime të ndryshme gjatë ditës dhe, në afat të gjatë, të shtojnë ekspozimin e organizmit.
Ekziston një nivel maksimal javor i ekspozimit ndaj kadmiumit që nuk duhet tejkaluar. Për të ndihmuar konsumatorët të vlerësojnë sasinë e kadmiumit që marrin përmes ushqimit, FRC ka krijuar edhe një kalkulator që llogarit ekspozimin javor në bazë të produkteve të konsumuara dhe peshës trupore.
Në përfundim, testimi zviceran nuk tregon se ushqimet e analizuara janë jashtë standardeve të sigurisë. Megjithatë, prania e kadmiumit në 67 nga 90 produkte tregon se ekspozimi ndaj këtij metali është pjesë e realitetit ushqimor dhe se ndikimi i konsumimit të vazhdueshëm të sasive të vogla meriton vëmendje dhe studime të mëtejshme.
The post Bukë, makarona, çokollatë, patate: Gjurmë të një metal i rëndë toksik gjenden në shumicën e ushqimeve të analizuara appeared first on Gazeta Express.
