Dy dekada pas hapjes në një parking shumëkatësh në Peckham të Londrës, Bold Tendencies vazhdon të konsiderohet një nga hapësirat më të veçanta të artit bashkëkohor në Britani.
Projekti, i cili nisi si një ndërhyrje artistike në një ndërtesë betoni, ka ndikuar ndjeshëm në mënyrën se si ekspozohet arti, duke ndërthurur skulpturën, performancën, muzikën, arkitekturën dhe jetën urbane.
Kur u hap në vitin 2007, ideja e bareve në tarraca, instalacioneve artistike në ambiente të hapura apo përvojave kulturore të ndërthurura me argëtimin nuk ishte ende pjesë e zakonshme e skenës britanike. Bold Tendencies ndryshoi këtë qasje duke vendosur skulptura në një parking shumëkatësh, duke lyer një shkallë me ngjyrë rozë të ndezur dhe duke ndërtuar një bar koktejlesh në çati.
Tashmë, në sezonin e tij të 20-të veror, projekti feston dy dekada programim artistik në një hapësirë që shpesh është përballur me diell, erë dhe shi. Gjatë këtyre viteve, më shumë se 3 milionë vizitorë kanë kaluar nëpër ndërtesën prej betoni pranë kinemasë Peckhamplex. Bold Tendencies ka porositur dhjetëra vepra të reja, ka organizuar koncerte, recitale dhe performanca, si dhe ka ndërtuar një auditor dhe një sallë koncertesh.
Në këtë hapësirë janë prezantuar instalacione nga artistë të ndryshëm, shpesh të krijuara posaçërisht për vendin. Anthea Hamilton ndërtoi në vitin 2010 një hyrje simbolike drejt qiellit përmes këmbëve të hapura të një burri; Jess Flood-Paddock vendosi në çati furgonin me tri rrota të Del Boy në vitin 2011; James Bridle ngriti në ajër një balonë të zezë me pajisje Wi-Fi në vitin 2014, ndërsa Adam Farah-Saad instaloi një shatërvan dekorativ retro në vitin 2024. Pjesa më e madhe e këtyre veprave ka qenë e porositur enkas dhe e hapur falas për publikun.
Sipas Hannah Barry, themelueses dhe figurës kryesore pas Bold Tendencies, qëllimi i projektit ka qenë gjithmonë krijimi i një hapësire ku njerëzit të ndihen të mirëpritur. Ajo thekson se vizitorët vijnë për arsye të ndryshme, mund të qëndrojnë pak ose gjatë, por rëndësi ka kureshtja që i sjell aty.
Në vitin 2007, jo vetëm Peckham, por i gjithë peizazhi kulturor britanik ishte shumë ndryshe. Nuk kishte ende një kulturë të zhvilluar të ekspozitave “të përjetueshme” apo të kuruara për rrjetet sociale. Komisionet e mëdha skulpturore ishin të pakta dhe mundësitë për artistët e rinj për të prezantuar punë të reja në shkallë të madhe ishin të kufizuara.
Peckham në atë periudhë nuk ishte ende zona e gjallë kulturore që njihet sot. Megjithatë, kishte disa hapësira projektesh, qira të lira dhe një komunitet artistësh, falë afërsisë me Camberwell College of Arts dhe Goldsmiths. Për Barry-n, kjo e bënte zonën një vend me shumë mundësi.
Projekti lindi edhe nga bashkëpunimi me këshillin lokal të Southwark-ut, i cili kishte në administrim ndërtesa të zbrazëta apo në pritje të zhvillimit. Ideja ishte që artistët të mund t’i përdornin këto hapësira për ekspozita, ndërsa njëkohësisht të shërbenin si kujdestarë të ndërtesave të pashfrytëzuara. Ky model është ndjekur më vonë edhe nga organizata të tjera kulturore, ndonëse disa e shohin atë edhe si pjesë të valës së gentrifikimit që ka ndryshuar Londrën.
Në zemër të Bold Tendencies janë dy elemente të përhershme: bari në çati Frank’s Cafe dhe shkalla rozë ikonike e artistit Simon Whybray, e titulluar “hi boo i love you”. Frank’s Cafe u krijua si një mënyrë për t’i bërë vizitorët të qëndronin më gjatë në një hapësirë të ftohtë dhe të hapur, por edhe si mundësi për arkitektë të rinj që të projektonin dhe ndërtonin një hapësirë publike.
Shkalla rozë e Whybray-t, ndërkohë, u shndërrua në një nga instalacionet më të fotografuara të Londrës. Në një kohë kur galeritë ende nuk mendonin shumë për “momentet e Instagramit”, kjo vepër u bë virale dhe u kthye në një simbol të projektit. Vetë Whybray e ka përshkruar reagimin e publikut si jashtëzakonisht të fuqishëm, duke theksuar se Bold Tendencies dëshmon se përvoja të rëndësishme artistike mund të ndodhin edhe jashtë hapësirave tradicionale.
Megjithatë, suksesi nuk ka qenë i lehtë. Barry pranon se projekti ka qenë i vështirë që nga fillimi dhe vazhdon të jetë i tillë. Çdo vit kërkon nisje nga e para, përmirësim të vazhdueshëm dhe zgjidhje të sfidave të mëdha logjistike e financiare.
E ardhmja e Bold Tendencies mbetet e lidhur ngushtë me qëndrueshmërinë financiare. Barry thotë se, nëse do të kishte rezerva për disa vite funksionimi dhe programimi, projekti mund të vazhdonte pa dyshim edhe për dekada të tjera. Megjithatë, pavarësisht mungesës së rezervave dhe vështirësive, ajo thekson se gëzimi i krijimit dhe mundësia për ta bërë projektin më të mirë çdo vit janë arsyet që e kanë mbajtur gjallë këtë nismë.
Pas 20 vitesh, Bold Tendencies mbetet më shumë se një hapësirë arti. Ai është një shembull se si një ndërtesë e zakonshme urbane mund të kthehet në një vend eksperimentimi, takimi dhe përjetimi kulturor, duke ndryshuar jo vetëm një lagje, por edhe mënyrën se si publiku e takon artin bashkëkohor. /GazetaExpress/
The post Parkingu që ndryshoi artin britanik appeared first on Gazeta Express.
