Njohësi i sigurisë, Korab Blakaj i është drejtuar me një letër të hapur Bashkimit Evropian, duke e kritikur atë për zbatimin e standardeve të dyfishta ndaj Kosovës, veçanërisht në çështjet që lidhen me sundimin e ligjit, sovranitetin dhe mbrojtjen e rezervuarit të Ujmanit.
Në letrën e tij, Blakaj thotë se Bashkimi Evropian kërkon nga vendet kandidate respektimin e sundimit të ligjit, mbrojtjen e interesit publik, të drejtave pronësore dhe mjedisit, por argumenton se në rastin e Kosovës këto standarde nuk zbatohen në mënyrë të barabartë.
Një pjesë e argumentimit të tij lidhet me Liqenin e Ujmanit, për të cilin ai thotë se duhet të trajtohet sipas të njëjtave standarde që zbatohen për rezervuarët strategjikë në vendet e Bashkimit Evropian.
Në letër, Blakaj kritikon gjithashtu qasjen e BE-së ndaj veriut të Kosovës, strukturave paralele të mbështetura nga Serbia, çështjes së manastireve ortodokse serbe dhe veprimeve të institucioneve të Kosovës në zbatimin e ligjit, duke kërkuar që Bashkimi Evropian të mbajë të njëjtin standard për të gjitha shtetet.
Ndërkohë, praktika në shtetet anëtare të Bashkimit Evropian tregon se mbrojtja e rezervuarëve dhe liqeneve artificiale që shërbejnë si burime të ujit të pijshëm ose kanë rëndësi strategjike për furnizimin me ujë dhe energji rregullohet përmes legjislacionit kombëtar dhe regjimeve të veçanta të mbrojtjes.
Në të gjitha 27 shtetet anëtare ekzistojnë rezervuarë ose liqene artificialë ku zbatohen kufizime të rrepta ose ndalime për ndërtimin e objekteve private pranë brigjeve, me qëllim mbrojtjen e cilësisë së ujit, ekosistemeve dhe sigurisë së infrastrukturës ujore.
Shembuj të tillë përfshijnë rezervuarët Rappbode në Gjermani, Mornos në Greqi, Castelo de Bode në Portugali, Starina në Sllovaki, Švihov në Çeki, Iskar në Bullgari, El Atazar në Spanjë, Upper Sûre në Luksemburg, Bornsjön në Suedi, Campotosto në Itali dhe dhjetëra rezervuarë të tjerë në Danimarkë, Estoni, Finlandë, Francë, Hungari, Irlandë, Letoni, Lituani, Maltë, Holandë, Poloni, Rumani dhe Slloveni.
Sipas praktikave të vendeve anëtare, zonat përreth këtyre rezervuarëve mbrohen përmes zonave sanitare, zonave të mbrojtjes së ujit dhe regjimeve të konservimit të natyrës, ku kufizohen ose ndalohen ndërtimet për të garantuar furnizimin afatgjatë me ujë të pijshëm dhe mbrojtjen e interesit publik.
Duke iu referuar këtyre praktikave, Blakaj argumenton se edhe Liqeni i Ujmanit duhet të trajtohet sipas të njëjtave standarde, duke theksuar se Kosova nuk kërkon trajtim të veçantë, por zbatim të njëjtë të parimeve që Bashkimi Evropian aplikon brenda vendeve të tij anëtare.
