Gjykata Supreme ka refuzuar si të pabazuar kërkesën për mbrojtje të ligjshmërisë të mbrojtjes së të pandehurit për krime lufte, Ratko Kragoviq, duke lënë në fuqi vendimet e Gjykatës Themelore në Prishtinë dhe asaj të Apelit, për caktimin e masës së paraburgimit.
“Refuzohet si e pabazuar kërkesa e mbrojtëses së të pandehurit Ratko Kragoviç, për mbrojtje të ligjshmërisë, të paraqitur kundër aktvendimit të Gjykatës Themelore në Prishtinë – Departamenti Special, PPPS.nr.14/2026 të datës 03.03.2026 dhe aktvendimit të Gjykatës së Apelit të Kosovës – Departamenti Special, PN.1.S.nr.61/2026 të datës 13.03.2026”, thuhet në vendim.
Sipas vendimit, fillimisht Themelorja më 3 mars 2026 të pandehurve Gorna Tomasheviq, Ratko Kragoviq, Sinisha Tomasheviq dhe Predrag Tomaseviq, ua ka caktuar masën e paraburgimit në kohëzgjatje prej një muaji nën dyshimin për krime lufte kundër popullatës civile.
Në procedurën ankimore, Gjykata e Apelit me aktvendimin e 13 marsit 2026 e ka refuzuar si të pabazuar ankesën e
mbrojtëses se të pandehurit Kragoviq, dhe ka vërtetuar aktvendimin e shkallës së parë.
Kdër këtyre aktvendimeve, kërkesë për mbrojtje të ligjshmërisë ka ushtruar mbrojtësja e të pandehurit Ratko Kragoviq, avokat Jelena Kragoviq, për shkak të shkeljeve esenciale të dispozitave të procedurës penale, me propozim që Supremja ta miratojë kërkesën si të bazuar, t’i ndryshojë aktvendimet e kundërshtuara dhe të pandehurit për shkak të mungesës së dyshimit të bazuar t’ia ndërpresë masën e paraburgimit dhe ta lirojë nga kjo masë.
Kurse, Prokurori i Shtetit me parashtresë ka propozuar që kërkesa për mbrojtjen e ligjshmërisë e mbrojtëses së të pandehurit Kragoviq, të hudhet si e papranushme.
Supremja gjeti se kërkesa për mbrojtje të ligjshmërisë është e pabazuar.
Mbrojtja ka pretenduar në kërkesë se në shkresat e lëndës nuk ekziston asnjë provë që do të mbështeste ekzistimin e dyshimit të bazuar ndaj të pandehurit, ku si rrjedhojë mungon kushti themelor për caktimin e masës se paraburgimit.
Sipas vlerësimit të Gjykatës Supreme, pretendimet e mbrojtjes janë të pabazuara, ngase nga provat që gjenden në shkresat e lëndës, rezulton dyshimi i bazuar se i pandehuri dyshohet se i ka kryer veprat penale për të cilat pandehet, kurse a do të argumentohen këto fakte e prova do të vlerësohet në fazat e ardhme të procedurës penale, me çka janë plotësuar kushtet ligjore nga neni 184 par.1 nënpar.1.1 e 1.2 të Kodit të Procedurës Penale.
“Andaj, ka bazë ligjore për caktimin e paraburgimit konform nenit 184 par.1 nënpar.1.1 e 1.2 pika 1.2.1 të KPP-së, sepse procedura penale është në fazën e hetimeve dhe se me lënien në liri e të pandehurit ekziston mundësia që i njëjti të pengoj rrjedhën e procedurës penale duke u arratisur, ikur apo fshehur, për t’iu shmangur përgjegjësisë penale sepse i pandehuri ka shtetësi serbe, e ku fare lehtë mund të arratiset e ti shmanget ndjekjes penale, ngase shteti i Kosovës nuk ka kurrfarë bashkëpunimi juridik me shtetin e Serbisë Andaj, mungesa e një bashkëpunimi juridiko-ndërkombëtar ndërmjet këtyre dy shteteve e bënë të besueshëm se i njëjti do ikë, prandaj gjykata vlerëson se caktimi i paraburgimit është i nevojshëm për sigurimin e të pandehurit e me qëllim të zbatimit të suksesshëm të procedurës penale”, thuhet në vendim.
Sipas Supremes, me gjetjen e të pandehurit në liri, ekziston rreziku i asgjësimit, fshehjes apo ndryshimit të provave të veprës penale, duke ndikuar në të dëmtuarit – bashkëfshatarët e tij e të cilët ende nuk janë dëgjuar, dhe bashkë të pandehurin e tjerë, me qëllim të koordinimit të deklaratave të tyre në favor të mbrojtjes, e në këtë mënyrë i pandehuri po të lihet duke u mbrojtur në liri të plotë, do të mund të pengonte rrjedhën normale të procedurës penale.
“Andaj, nga arsyet e mësipërme, kjo gjykatë vlerëson se në rastin konkret nuk ka shkelje esenciale të dispozitave të procedurës penale as të ligjit penal, sepse si gjykata e shkallës së parë e po ashtu edhe ajo e shkallës së dytë kanë bërë vlerësimin dhe arsyetimin e duhur dhe në bazë të vlerësimit të tillë, kanë nxjerr aktvendimet duke dhënë edhe arsye të mjaftueshme, të cilat si të drejta i vlerëson edhe kjo gjykatë, ndërsa masat tjera të parapara nga neni 171 e KPP-së, janë të pa mjaftueshme për sigurimin e prezencës së të pandehurit në procedurë dhe sigurimin e rrjedhës normale të procedurës”, thuhet në vendim.
