Më 4 korrik 2026, kryeministri Edi Rama publikoi në rrjetet sociale një video me mbishkrimin “Plazhet publike në Ksamil”. Pamjet tregonin një hapësirë të organizuar nga Bashkia Sarandë, me çadra në dispozicion të pushuesve.
Në video, hapësira publike dukej e kufizuar në katër rreshta me nga gjashtë çadra secila, ndërsa menjëherë ngjitur shtrihej një plazh privat dukshëm më i madh.
Nën postimin e kryeministrit reagoi edhe Aleksandër Trajçe, drejtues i PPNEA, i cili ngriti pikërisht çështjen e raportit mes hapësirës publike dhe asaj private: “Sa qesharake të lësh 20 metra plazh publik dhe gjithë pjesën tjetër privat.
A mos duhej të ishte e kundërta?”
Por videoja vinte pas një premtimi shumë më të gjerë të bërë nga kryeministri në vitin 2025 për sezonin pasardhës.
Premtimi
Më 4 shtator 2025, gjatë një takimi për ecurinë e turizmit dhe objektivat për vitin 2030, Rama kritikoi mënyrën se si ishin administruar disa prej plazheve më të frekuentuara të jugut.
Për Ksamilin ai përdori termin “plazh i dhunuar”, duke iu referuar dendësisë së çadrave, çmimeve të larta dhe cilësisë së shërbimit në hapësirat private. Sipas tij, nuk kishte më arsye që plazhi i Ksamilit të vazhdonte të ishte në duart e privatëve.
Edhe për Dhërmiun, Rama kritikoi praninë e subjekteve private që vendosnin çadra, shezlongë dhe beach bar-e, ndërsa solli si shembull administrimin nga Bashkia Himarë të një hapësire publike me çadra të identifikuara me logon e bashkisë.
Në fund të fjalës së tij kryeministri e konkretizoi edhe më tej planin:
“Shumë shpejt do të nxjerrim edhe gjithë planin e ri për bregdetin dhe në bashkëpunim me gjithë bashkitë, do të kuptojmë ekzaktësisht se cilat plazhe bashkitë do t’i marrin tërësisht, por dy njëherë janë të sigurta, Ksamilin dhe Dhërmiun”
Ksamili dhe Dhërmiu ishin dy zonat për të cilat Rama referonte shumë shpejt plan për kalimin tërësisht nën administrimin e bashkive respektive, nëse gjithnjë i referohemi qëndrimit që ai kishte për dy plazhet në fjalë
“Po marr Ksamilin sepse është një ndër plazhet më të bukur të botës dhe nuk mund të jetë më pre e injorantëve që e shikojnë si një tokë për t’ u pushtuar dhe pastaj për t’u sjellë me turistët dhe me vizitorët si të ishin skllevër që mund të hanë edhe shkopin e çadrës në kokë, apo për të vendosur çmime për të qëndruar në një dendësi të paimagjinueshme në plazh, që janë çmime që vetëm lëndojnë imazhin e turizmit shqiptar dhe nga ana tjetër, në tërësi ne duhet të shërojmë plazhet e dhunuara, t’ua heqim nga dora privatëve. Nuk ka arsye më, që plazhi i Ksamilit të jetë një plazh privat ku dendësia është e lidhur me stresin, e lidhur me çmime marramendëse, e lidhur me një shërbim mizerabël”, u shpreh Rama para se të shkonte tek premtimi konkret.
I njëjti interpretim edhe për Dhërmiun.
“Plazhi i Dhërmiut nuk ka nevojë fare të ketë subjekte që vijnë nga zona të tjera, për të vendosu çadra, për të vendosur shezlongë dhe për të vendosur beach-bar që çmendin dynjanë me muzikën e tyre dhe që derdhin ujërat e zeza në det. Nuk ka nevojë. Kryetari i bashkisë së Himarës e ka treguar me një shembull konkret se si bashkia mund të administrojë një plazh në përmasa modeste në Himarë, jo thjesht duke hapur zonën që të shkosh dhe të shtrihesh në rërë, por duke pasur çadra të loguara me ngjyrat e bashkisë së Himarës dhe një shërbim absolutisht të pastër dhe absolutisht të këndshëm pa salltanete të mëdha, po pa asnjë stres”, shprehej Rama duke bërë dallimin me plazhet e tjera që kanë shumë me shumë vijë bregdetare.
“Natyrisht që plazhe si plazhi i Durrësit, si plazhi i Shëngjinit apo si plazhi i Velipojës që janë plazhe të mëdha nuk mund të kthehen në plazhe 100% të administruara nga bashkia, por duhet të vazhdojnë në shembullin më të mirë dhe me praktikat më të mira, të rrisin kërkesën për një shërbim cilësor që i përgjigjet asaj që qytetari paguan…”
Ksamili 2026
Gati një vit më pas, Faktoje shkoi në terren për të parë se çfarë kishte ndodhur.
Më 29 korrik 2026, në kulmin e sezonit turistik, Faktoje verifikoi në terren hapësirën publike të promovuar nga kryeministri në Ksamil.
Plazhi ishte i mbushur me pushues, mes të cilëve kishte edhe shumë turistë të huaj.
Në këtë pjesë të plazhit ishin vendosur 24 çadra nga Bashkia Sarandë, të organizuara në katër rreshta me nga gjashtë çadra secila. Qëndrimi ishte falas dhe pushuesit mund të vendosnin edhe çadrat apo tendat e tyre personale.
Në një tabelë informuese, qytetarëve u kërkohej të mbanin pastër plazhin dhe të merrnin me vete çadrat personale kur largoheshin.
Po aty, njoftohej se në këtë hapësirë nuk kishte roje plazhi.
Hapësira publike ishte e mbingarkuar. Përveç vendeve nën çadrat e bashkisë, disa pushues ishin ngjeshur në skajet e plazhit apo në hapësirat mes çadrave, ku kishin vendosur peshqirë, çadra dhe tenda personale.
Në të dyja anët e kësaj hapësire publike shtriheshin plazhe private me rreshta çadrash dhe shezlongësh, të cilëve nga ai pozicion nuk u dukej fundi.
Pamja në terren tregonte një hapësirë publike falas të kufizuar, të vendosur mes sipërfaqeve të gjera të administruara privatisht.
Faktoje i kërkoi Bashkisë Sarandë informacionin konkret mbi numrin dhe sipërfaqen e plazheve publike dhe private në Ksamil për sezonin 2026. Deri në publikimin e këtij shkrimi, Bashkia Sarandë nuk ka kthyer përgjigje.
Dhërmiu 2026
Më 29 korrik, një punonjëse e një kioske udhëtimesh pranë bregut i tha Faktoje se në Dhërmi “çdo gjë është private”. Ajo tregoi si përjashtime një plazh publik në skajin e vijës bregdetare, pranë Havanës, si edhe disa hapësira të lira mes Lucianos dhe platformës ku niseshin varka dhe motorë uji, ku sipas saj pushuesit mund të vendosnin çadrat e tyre personale.
Pikërisht aty, pushuesit kishin vendosur peshqirë apo çadrat e tyre personale.
Nuk kishte tabela që i identifikonin si plazhe publike.
Një tabelë e verdhë paralajmëronte vetëm për hyrje-daljen e skafeve.
Terreni ishte shkëmbor, i parregulluar dhe ndodhej mes dy hapësirave të shfrytëzuara nga biznese private, ndërsa në mes të kësaj hapësire publike funksiononte edhe platforma për mjetet lundruese.
Më tej, duke ndjekur drejtimin e treguar nga punonjësja, Faktoje gjeti në anën tjetër të vijës bregdetare hapësirën e identifikuar me tabelën “Plazh publik-Bashkia Himarë”.
Zona ishte më e gjerë, por nuk kishte çadra apo shezlongë të vendosur nga bashkia dhe, në momentin e verifikimit, përdorej nga pak pushues.
Në përgjigjen e dërguar për Faktoje më 7 gusht 2026, Bashkia Himarë bëri të ditur se në zonën e Dhërmiut funksionojnë gjithsej 91 stacione plazhi, të cilat institucioni i ndan në tre kategori:
23 parcela janë plazhe publike;
48 parcela janë dhënë me kontratë subjekteve private;
20 parcela administrohen nga Bashkia Himarë pa kontratë.
Bashkia nuk specifikoi vendndodhjen, sipërfaqen apo kufijtë e këtyre parcelave, ndaj në terren nuk ishte e mundur të kuptohej se cilat hapësira përkonin me 23 parcelat publike dhe cilat me 20 parcelat e administruara nga bashkia pa kontratë.
Në terren, ndarja mes këtyre kategorive nuk ishte e dallueshme. Dhe vetem një hapësirë në gjithë vijën bregdetare të Dhërmiut shoqërohej me një tabelë identifikuese “Plazh publik”
Ajo që mbetet e qartë nga terreni dhe të dhënat zyrtare është se as Dhërmiu nuk ka kaluar tërësisht në administrimin e Bashkisë Himarë, siç kishte deklaruar kryeministri.
Përfundim
Në shtator 2025, Kryeministri Edi Rama deklaroi se, shumë shpejt do të nxirrej plani i ri për bregdetin në bashkëpunim me gjithë bashkitë për të kuptuar ekzaktësisht se cilat plazhe bashkitë do t’i marrin tërësisht, por dy njëherë, sipas tij ishin të sigurta, Ksamili dhe Dhërmiu.
Verifikimi i Faktojes konkretisht në Ksamil dhe Dhërmi tregon se ky synim nuk është realizuar.
Në të dyja plazhet administrimi privat vijon të zërë pjesën dërrmuese të bregdetit, ndërsa hapësirat publike mbeten të kufizuara, në disa vende madje të paidentifikueshme qartë përmes tabelash.
Ndërkohë zyrtarisht, Bashkia Sarandë nuk iu përgjigj kërkesës së Faktojes brenda afateve ligjore, ndërsa ajo e Himarës ofroi një panoramë që nuk i përgjigjej planit të premtuar nga Rama.
Për këtë arsye, Faktoje e vlerëson premtimin e kryeministrit Edi Rama deri më tani si të pambajtur. /Faktoje.al/
