Gati 800,000 të moshuar në Zvicër dëshirojnë të kenë më shumë shoqëri. Kjo është sipas një ankete përfaqësuese të kryer nga instituti kërkimor GFS Cyrih në emër të Pro Senectute.

Vetmia tenton të rritet me moshën. Ndërsa shumica e të moshuarve mbeten të integruar mirë shoqërisht, fenomeni është larg të qenit margjinal, thekson Peter Burri Follath, zëdhënës i Pro Senectute Zvicër. “Disa qindra mijëra njerëz vuajnë vërtet prej saj. Dhe shumë prej tyre kanë vështirësi të flasin për të ose të dalin nga kjo situatë”, shpjegon ai, raporton RTS, transmeton Telegrafi.

Kur vetmia ndikon negativisht në shëndet

Studimi tregon në mënyrë të veçantë se të moshuarit pa partner janë më të ekspozuar ndaj rrezikut të vetmisë. Kjo ndjenjë izolimi nuk është pa pasoja: mund të ndikojë negativisht në cilësinë e jetës dhe, në fund të fundit, në shëndet.

Peter Burri Follath përshkruan efektet shumë konkrete që vetmia mund të ketë në jetën e përditshme: “Nuk dal më jashtë. Kam vështirësi në integrimin shoqëror. Mund të jem në depresion ose edhe të bie në depresion, nuk lëviz mjaftueshëm, mund të ha keq ose shumë pak ose në një mënyrë të pabalancuar. Kjo do të thotë se jam më i prekshëm ndaj shumë sëmundjeve.”

Mënyrat për të kapërcyer vetminë

Prandaj është e rëndësishme të ndërmerren veprime. Kur të moshuarit bëhen të vetëdijshëm për izolimin e tyre, ata ndonjëherë mund të rindërtojnë vetë lidhjet shoqërore. Vullnetarizmi mund të jetë një mundësi, me kusht që ata të jenë ende në gjendje shëndetësore mjaft të mirë, thotë Peter Burri Follath. “Ju automatikisht vini në kontakt me njerëz të tjerë dhe gjithashtu gjeni një detyrë për të kryer. Këta janë të gjithë faktorë të rëndësishëm.”

Ndjekja e kurseve, bashkimi me një grup ecjeje ose pjesëmarrja në takime për të moshuarit janë mënyra të tjera për të thyer izolimin./Telegrafi/