Personat që ecin më shumë kanë tendencë të kenë rezultate më të mira në disa aftësi njohëse, përfshirë përqendrimin, marrjen e vendimeve dhe kontrollin e shpërqendrimit, sugjeron një studim i ri.
Studiuesit nga Kolegji i Mjekësisë Baylor në Houston të Shteteve të Bashkuara analizuan të dhënat e 3.093 personave të moshës 18 deri në 93 vjeç, të mbledhura gjatë periudhës 2009–2023. Numri i hapave të përditshëm u mat përmes pajisjeve Fitbit, në vend që të mbështetej vetëm në kujtesën e pjesëmarrësve, raporton The New York Post.
Pjesëmarrësit u ndanë në tri grupe, në bazë të aktivitetit fizik. Grupi më pak aktiv bënte mesatarisht 5.108 hapa në ditë, grupi me aktivitet të moderuar 8.875 hapa, ndërsa grupi më aktiv arrinte mesatarisht 14.161 hapa në ditë.
Rezultatet treguan se dy grupet më aktive performuan më mirë në disa teste që vlerësonin aftësinë për të ruajtur përqendrimin, për të shmangur shpërqendrimet dhe për të kontrolluar vendimet impulsive.
Megjithatë, personat që ecnin më shumë nuk arritën rezultatet më të mira në çdo test. Grupi me aktivitet të moderuar shënoi performancën më të mirë në testin që vlerësonte aftësinë për të injoruar shpërqendrimet.
Studiuesit vunë re gjithashtu se çdo 1.000 hapa shtesë në ditë, të kryer me ritëm të moderuar, lidheshin me rezultate më të mira në disa prej aftësive të vlerësuara.
Lidhja mes ecjes, tensionit të gjakut dhe funksioneve të trurit
Studimi shqyrtoi edhe marrëdhënien mes aktivitetit fizik, tensionit të gjakut dhe funksioneve njohëse.
Sipas rezultateve, personat me presion sistolik më të lartë të gjakut, që përfaqëson vlerën e sipërme në matjen e tensionit, kishin rezultate pak më të dobëta në testet që lidhen me kontrollin e impulseve dhe marrjen e vendimeve.
Megjithatë, tensioni i gjakut shpjegonte vetëm një pjesë të vogël të lidhjes mes aktivitetit fizik dhe këtyre aftësive.
A mund të parandalojë ecja dobësimin e kujtesës?
Jo domosdoshmërisht. Studiuesit theksojnë se rezultatet tregojnë një lidhje mes aktivitetit fizik dhe performancës njohëse, por nuk dëshmojnë se ecja është shkaku i drejtpërdrejtë i përmirësimit të këtyre aftësive.
Një kufizim i studimit është se testet njohëse u kryen vetëm një herë. Për këtë arsye, studiuesit nuk mundën të përcaktonin nëse ecja ndihmon në parandalimin e rënies së aftësive mendore me kalimin e viteve.
Gjithashtu, shumica e pjesëmarrësve kishin arsim të lartë ose kishin ndjekur një pjesë të studimeve universitare, si dhe kishin sigurim shëndetësor. Kjo kufizon mundësinë që rezultatet të përgjithësohen për të gjithë popullatën.
Megjithatë, studimi mbështet idenë se aktiviteti fizik i rregullt mund të jetë i dobishëm jo vetëm për shëndetin e zemrës, por edhe për funksionimin e trurit.
Nuk ekziston një numër i vetëm hapash që garanton përmirësimin e kujtesës apo përqendrimit te të gjithë. Megjithatë, ecja e përditshme dhe rritja graduale e aktivitetit fizik mbeten mënyra praktike për të mbështetur shëndetin e përgjithshëm.
Sinjali – aty ku e vërteta flet para lajmit!
Burimi: Sinjali
