Poezi nga: Henry van Dyke
Përktheu: Maksim Rakipaj

“Mbretërit më lodhën, tha Zoti.” – Emerson[1]

Zoti tha: “Më ka lodhur çdo mbret,”
Por qëmoti ndodhi kjo!
Ndërkaq njeriu tha: “Jo,
Me ato xhingla i kam qef.”
Kështu Ai shtoi ca të tjerë,
Dhe ata vazhduan lojën e vjetër,
Vrit e grabit, nuk dinin tjetër.

Njeriu: “M’u shpif nga këta mbretër!
Pjella të pushtërve të vjetër,
U paguaj luftën dhe epshin,
Unë kukull, ata fijet tërheqin,
Gjakun tim pinë për verë.
Pa të qeveris veten njëherë
Dhe ta shohim çdo të sjellë!”
Zoti, që i pari bëri vërejtje,
Në errësirë qeshi me vete.

_____________

[1] Ralf Waldo Emerson (1803-1882) eseist, filozof, poet amerikan