Nuk ishte një rrugëtim i zakonshëm drejt një ndeshjeje futsalli.
Nga zyra deri te Pallati i Rinisë në Prishtinë nuk janë më shumë se disa minuta në këmbë, ndoshta pak mbi 500 metra. Një distancë aq e shkurtër, por që sonte dukej sikur ndante dy botë krejtësisht të ndryshme.
Për të arritur në sallë, rruga më çoi përmes sheshit të Prishtinës, aty ku vazhdonin protestat lidhur me ligjin që kishte kaluar në lexim të parë dhe që lidhet me Dhomat e Specializuara të Kosovës. Tym gjithandej. Turma njerëzish. Gaz lotsjellës. Njerëz me lot në sy, duke u larguar nga sheshi. Një atmosferë e rënduar, ku për disa çaste edhe frymëmarrja bëhej e vështirë.
Edhe pse destinacioni ishte vetëm disa minuta larg, rruga dukej më e gjatë.
Pamje nga protesta Foto/ Ridvan Slivova
Kur më në fund mbërrita te Pallati i Rinisë, pasojat e asaj që po ndodhte jashtë ishin ende aty. Sytë u skuqën, lotët dolën dhe fyti u irritua. Por mjaftuan disa hapa brenda sallës dhe gjithçka ndryshoi.
Brenda tre minutash, isha në një botë tjetër.
Mbi 300 tifozë të futsallit ishin aty. Zërat, duartrokitjet, atmosfera, topi që qarkullonte në parket dhe emocionet e lojës e krijonin ndjesinë sikur jashtë nuk po ndodhte asgjë.
Sikur protestat, tymi dhe gazi lotsjellës të ishin në një qytet tjetër.
Por nuk ishin.
Ishin vetëm rreth 500 metra larg.
Dy botë paralele, pothuajse ngjitur me njëra-tjetrën.
Dhe në këtë botën e dytë, atë sportive, pritej një ndeshje shumë më e fortë sesa ajo që u pa në parket.
FC Prishtina 01 dhe FC Drenica nuk janë vetëm dy skuadra që u përballën sonte në kampionat. Vitin e kaluar, ato luajtën finalen e madhe të play-off-it për titullin e kampionit. Drenica atëherë shkroi historinë, duke e fituar për herë të parë titullin kampion dhe duke e rrëzuar nga froni pikërisht Prishtinën 01.
Kryeqytetasit kishin qenë kampionë tri herë radhazi.
Drenica ua ndërpreu atë seri.
Pamje nga ndeshja FC Prishtina 01 – FC DrenicaFoto/ Enis Islami
Prandaj, në letër, kjo ndeshje kishte të gjitha elementet për të qenë një përballje e fortë. Kishte historinë e sezonit të kaluar, kishte rivalitetin dhe kishte edhe një skuadër kampione që kërkonte të tregonte se nuk e kishte harruar humbjen e atij froni.
Por në parket, historia ishte krejt tjetër.
Prishtina 01 e kontrolloi ndeshjen pothuajse në çdo aspekt.
Kryeqytetasit ishin më të organizuar, më agresivë, më të qartë në aksionet sulmuese dhe mbi të gjitha shumë më efikasë para portës. Drenica nuk arriti të gjente ritmin e saj dhe, me kalimin e minutave, diferenca mes dy skuadrave vetëm sa u rrit.
Pjesa e parë u mbyll 3-1.
Për vendasit shënuan Jakup Ramadani dhe Ramadan Alaj, ndërsa Prishtina 01 hyri në pushim me një avantazh që premtonte një pjesë të dytë edhe më interesante.
Por ajo që ndodhi pas pushimit nuk ishte një luftë për ta kthyer ndeshjen.
Ishte dominim.
Drilon Maxharraj ishte një nga protagonistët kryesorë të kësaj mbrëmjeje, duke shënuar tri gola. Fitim Kransiqi shtoi dy të tjerë, ndërsa Ramadan Alaj realizoi gjithashtu dy herë.
Në fund, tabela tregonte atë që kishte ndodhur në parket:
Prishtina 01 – Drenica 7-1.
Festa e një nga golave të FC Prishtina 01Foto/ Enis Islami
Një rezultat i thellë për një ndeshje që, duke u nisur nga historia e sezonit të kaluar, premtonte shumë më tepër ekuilibër.
Por futbolli dhe futsalli kanë edhe këtë bukuri. Historia mund të krijojë pritshmëri, rivaliteti mund ta ndezë një ndeshje, por në fund gjithçka vendoset në parket.
Dhe sonte, Prishtina 01 ishte dukshëm më e fortë.
Në njërën anë të qytetit, disa qindra metra larg, njerëzit protestonin mes tymit dhe gazit lotsjellës.
Në anën tjetër, mbi 300 njerëz festonin golat e ekipit të tyre.
Njëra botë ishte e mbushur me tension, zhurmë dhe lot.
Tjetra me gola, duartrokitje dhe emocione sportive.
Dhe mes tyre, vetëm disa minuta ecje.
Vetëm rreth 500 metra.
Dy realitete krejtësisht të ndryshme që sonte, për pak çaste, ekzistonin paralelisht në të njëjtin qytet. /Telegrafi/
