Nevoja e vazhdueshme për siguri, analizimi i çdo mesazhi dhe frika se partneri po largohet mund të krijojnë një rreth ankthi që rëndon të dyja palët. Ky model mund të kuptohet dhe të ndryshohet
Kalon një orë, pastaj edhe një tjetër, ndërsa telefoni vazhdon të heshtë. Edhe pse takimi i fundit shkoi mirë ose lidhja nisi si në përrallë, mendimet fillojnë: ndoshta ka humbur interesin, ndoshta po takohet me dikë tjetër, ndoshta kam bërë diçka gabim. Por bëhet fjalë vetëm për një mesazh që nuk ka ardhur ende.
Për shumë njerëz kjo pasiguri është e njohur. Te personat me stil ankthioz të lidhjes, megjithatë, pritja e një përgjigjeje mund të aktivizojë një frikë shumë më të fortë nga refuzimi dhe braktisja. Dëshira për afërsi shoqërohet vazhdimisht nga dyshimi nëse personi që duan do të qëndrojë vërtet pranë tyre.
Çfarë është stili ankthioz i lidhjes?
Teoria e lidhjes, e zhvilluar nga psikiatri dhe psikoanalisti britanik John Bowlby dhe e zgjeruar më vonë nga psikologia Mary Ainsworth, thekson rëndësinë e marrëdhënieve të hershme mes fëmijës dhe personave që kujdesen për të.
Përmes këtyre marrëdhënieve, fëmija formon pritshmëri nëse të tjerët janë të disponueshëm, të besueshëm dhe të gatshëm t’u përgjigjen nevojave të tij. Këto përvoja mund të ndikojnë edhe në marrëdhëniet e mëvonshme romantike.
Stili ankthioz mund të zhvillohet kur kujdesi ka qenë i paqëndrueshëm: njëherë ka pasur afërsi dhe ngrohtësi, ndërsa herë të tjera personi i rëndësishëm ka qenë fizikisht ose emocionalisht i paarritshëm. Në moshë të rritur kjo mund të shfaqet si nevojë e madhe për dashuri, e shoqëruar me vështirësinë për të besuar se ajo do të zgjasë.
Kur çdo mesazh bëhet objekt analize
Fillimi i një marrëdhënieje përmban shumë pasiguri. Nuk e dimë sa i interesuar është personi tjetër, çfarë pret nga ne apo nëse dëshiron një lidhje serioze.
Për dikë që tashmë druhet nga refuzimi, kjo pasiguri mund të shkaktojë reagime të forta emocionale dhe fizike. Tingulli i një mesazhi në telefonin e partnerit, përmendja e një personi tjetër apo ndryshimi i rutinës mund të shkaktojnë shqetësim.
Kur çifti është bashkë, prania e partnerit mund të krijojë ndjenjë sigurie. Por sapo ndahen, ajo konfirmim i drejtpërdrejtë zhduket. Atëherë koha që duhet për të kthyer një përgjigje, toni i mesazhit apo mungesa e tij mund të analizohen deri në detajin më të vogël.
Edhe një takim i pakonfirmuar për ditën tjetër mund të shkaktojë frikë shumë më të madhe sesa e kërkon situata.
Kur frika nga humbja çon në humbjen e vetes
Frika nga braktisja mund ta shtyjë një person të përpiqet vazhdimisht t’i pëlqejë partnerit. Në vend që të thotë çfarë dëshiron, ai përshtat orarin, qëndrimet dhe sjelljen me atë që mendon se dëshiron pala tjetër.
Në raste më të theksuara, kjo mund të shkojë deri te heshtja për gjërat që e shqetësojnë, pranimi i kritikave pa kundërshtim dhe përpjekja e vazhdueshme për të dhënë gjithnjë e më shumë vetëm që marrëdhënia të mos rrezikohet.
Me kalimin e kohës, personi mund të humbasë kontaktin me nevojat e veta dhe të harrojë se edhe ai ka të drejtë në vëmendje, respekt dhe kufij, transmeton Telegrafi.
Pse kërkimi i vazhdueshëm i sigurisë mund ta lodhë lidhjen
Ankthi nuk zhduket domosdoshmërisht edhe kur marrëdhënia bëhet e qëndrueshme. Personi mund të pyesë shpesh nëse partneri ende e do, nëse është zemëruar apo nëse po mendon për ndarje.
Konfirmimi i dashurisë sjell lehtësim, por ai mund të zgjasë shumë pak. Pas tij vjen një pyetje tjetër, një dyshim i ri dhe nevoja që partneri të dëshmojë sërish se i intereson marrëdhënia.
Kështu krijohet një rreth lodhës: njëri kërkon gjithnjë e më shumë afërsi për t’u qetësuar, ndërsa tjetri mund të ndihet nën presion dhe të tërhiqet. Kjo tërheqje, nga ana tjetër, e rrit edhe më shumë ankthin.
Jo çdo distancë do të thotë humbje interesi
Dëshira e partnerit për të kaluar një mbrëmje vetëm mund të interpretohet si shenjë se ndjenjat kanë ndryshuar. Prej këtu mund të lindin mendime se marrëdhënia nuk ka të ardhme ose se ndarja tashmë po përgatitet.
Megjithatë, nevoja për hapësirë personale nuk do të thotë mungesë dashurie, ashtu si nevoja për afërsi nuk është problem në vetvete. Vendimtare është mënyra se si partnerët flasin për këto nevoja dhe sa e respektojnë njëri-tjetrin.
Si të dilni nga ky rreth
Hapi i parë është të dalloni faktin nga interpretimi. Fakti është se mesazhi ende nuk ka ardhur. Mendimi se “nuk më do më” është përfundim që mendja e ka krijuar.
Vlen të vëreni momentet kur kërkoni konfirmim, kontrolloni vazhdimisht telefonin ose anuloni planet tuaja për t’iu përshtatur partnerit. Pastaj të pyesni veten çfarë ju nevojitet vërtet dhe nëse mund ta shprehni drejtpërdrejt.
Nëse frika nga braktisja bëhet shumë e fortë, prish gjumin ose ju shtyn të neglizhoni vazhdimisht veten, biseda me psikologun ose psikoterapeutin mund të ndihmojë.
Stili ankthioz i lidhjes nuk është një fat i paracaktuar. Është një model që mund të kuptohet dhe mbi të cilin mund të punohet. Me më shumë vetëdije, kufij të qartë dhe komunikim të hapur, afërsia në një marrëdhënie mund të bëhet më e qetë dhe më e sigurt. /Telegrafi/
