Njerëzit janë të prirur natyrshëm për të krahasuar, sepse truri ynë vazhdimisht rendit informacionin dhe vlerëson situata të ndryshme. Por, kur prindërit i krahasojnë fëmijët e tyre me të tjerët, kjo mund të ketë pasoja negative. Krahasime të tilla mund të nxisin rivalitetin midis vëllezërve dhe motrave dhe të dëmtojnë vetëvlerësimin e një fëmije në planin afatgjatë, shkruan YourTango .

Mesazhe negative të pavetëdijshme

Fëmijët e vënë re lehtësisht gjuhën e trupit dhe e dallojnë kur lavdërimi nuk është i sinqertë, dhe prindërit shpesh në mënyrë të pavetëdijshme u dërgojnë atyre mesazhe të gabuara përmes sjelljes së tyre.

Për shembull, një baba brohoret me entuziazëm në një ndeshje futbolli kur shoku më i mirë i të birit shkon drejt portës. Por pas ndeshjes, ai thjesht kalon dorën nëpër flokët e të birit dhe thotë: “Lojë e mirë”. Djali vëren ndryshimin në reagimet e të atit dhe mund të krijojë përshtypjen se i ati e vlerëson më shumë suksesin e fëmijës tjetër.

Për të shmangur situata të tilla, prindërit duhet të jenë të vëmendshëm ndaj sjelljes së tyre kur fëmija i tyre është midis bashkëmoshatarëve të tyre. Edhe nëse vënë re se një fëmijë tjetër është më i suksesshëm, është e rëndësishme të mos e krahasojnë atë me të vetët. Në vend të kësaj, është më mirë të përqendrohen në atë që fëmija i tyre ka bërë mirë.

Për shembull, nëse ai ka bllokuar me sukses një gjuajtje drejt portës gjatë një ndeshjeje, prindërit e tij mund ta lavdërojnë sinqerisht për këtë.

Karaktere të ndryshme të fëmijëve

Fëmijët e vënë re lehtësisht se si i trajtojnë prindërit e tyre. Nëse një fëmijë është më i hapur dhe më shoqëror, një prind me një personalitet të ngjashëm mund të flasë me të më gjallërisht dhe të tregojë më shumë entuziazëm sesa me një fëmijë më të qetë dhe më të tërhequr. Fëmija më i tërhequr mund ta keqinterpretojë një ndryshim të tillë në sjellje si një shenjë se prindi e do ose e pranon më pak.

Për ta shmangur këtë, prindërit duhet ta njohin më mirë karakterin e secilit fëmijë dhe ta përshtatin stilin e tyre të komunikimit sipas nevojave të tyre. Është e rëndësishme që çdo fëmijë, pavarësisht se sa i shoqërueshëm ose i tërhequr është, të ndihet po aq i dashur, i pranuar dhe i rëndësishëm.

Krahasime të drejtpërdrejta dhe pyetje të dëmshme

Pyetja “Pse nuk mund të jesh më shumë si vëllai ose motra jote?” është një nga pyetjet më dëmtuese që një prind mund të bëjë. Jo vetëm që dëmton drejtpërdrejt vetëvlerësimin, por mund të krijojë edhe pakënaqësi afatgjatë ndaj vëllait/motrës suaj. Në vend që të bëni krahasime jorealiste, kërkoni dhe nxirrni në pah në mënyrë aktive cilësitë pozitive të fëmijës suaj.

Mos thuaj kurrë një fjali që fillon me “Pse nuk mund të jesh si…”. Zëvendësoje atë me “Jam shumë krenar për ty sepse…”. Prano veçantinë e secilit fëmijë dhe fol hapur për cilësitë e tyre të ndryshme, pa gjykuar. Përqendrohu në pikat e tyre të forta dhe festo atë që i bën të veçantë.

Trajtim i ndryshëm për shkak të moshës ose gjinisë

Shumë prindër nuk janë të vetëdijshëm se i projektojnë paragjykimet e tyre në lidhje me moshën dhe gjininë te fëmijët e tyre. Rendi i lindjes ose gjinia nuk duhet të ndikojnë në dinamikën familjare, por shpesh ato bëhen burim problemesh. Për shembull, fëmija më i vogël mund të arrijë në përfundimin: “Nëse do të kisha lindur i pari, ata nuk do të më krahasonin” ose “Nuk do ta arrij kurrë atë që bëri vëllai/motra ime më e madhe, kështu që as nuk do të përpiqem”.

Nga ana tjetër, një djalë më i madh mund të ndiejë: “Motra ime mund të bëjë gjithçka vetëm sepse është vajzë”. Për të qëndruar neutral, është e rëndësishme të përcaktoni një plan prindërimi të qartë dhe të qëndrueshëm. Shqyrtoni supozimet tuaja në lidhje me rendin e lindjes dhe bëhuni të vetëdijshëm se ku mund të projektoni paragjykime.

Edukimi dhe ndërgjegjësimi janë çelësi për parandalimin e krahasimeve të dëmshme. Që fëmijët të zhvillojnë vetëbesim, është e rëndësishme të njihen aftësitë dhe tiparet e tyre të veçanta dhe t’i inkurajohen ata të zhvillojnë atë në të cilën janë të mirë.