E adhuruar nga miliona njerëz, ajo jetoi mes famës, dashurive dhe polemikave. Por një nga rrëfimet më të dhimbshme të jetës së saj zbuloi një marrëdhënie familjare që nuk u zhvillua kurrë siç pritej

Brigitte Bardot ishte një nga gratë më të famshme dhe më të fotografuara të shekullit XX. Me flokët biondë, bukurinë karakteristike dhe personalitetin që sfidonte normat e kohës, ajo u bë simbol i kinematografisë franceze dhe i lirisë femërore. Megjithatë, pas shkëlqimit të ekranit fshihej një jetë e trazuar, e mbushur me marrëdhënie të ndërlikuara, divorce dhe rrëfime që shpesh shkaktonin polemika.

Aktorja franceze ndërroi jetë më 28 dhjetor 2025, në moshën 91-vjeçare, në shtëpinë e saj në Saint-Tropez. Bashkëshorti i saj, Bernard d’Ormale, konfirmoi më vonë se ajo kishte vuajtur nga kanceri dhe i ishte nënshtruar dy ndërhyrjeve kirurgjikale.

Por historia e Bardot nuk lidhet vetëm me famën dhe bukurinë. Një nga kapitujt më të diskutuar të jetës së saj ishte marrëdhënia me djalin e vetëm, Nicolas-Jacques Charrier, për të cilin kishte bërë deklarata jashtëzakonisht të ashpra.

Nga balerina e re në simbol ndërkombëtar të bukurisë

E lindur më 28 shtator 1934 në Paris, Brigitte Bardot fillimisht studioi balet, përpara se të hynte në botën e modelingut dhe kinematografisë.

Karrierën filmike e nisi në vitin 1952, por famën ndërkombëtare e fitoi me filmin And God Created Woman (1956), me regji të Roger Vadim, bashkëshortit të saj të parë.

Filmi shkaktoi polemika për mënyrën e paraqitjes së seksualitetit femëror, por njëkohësisht e shndërroi Bardot në një figurë që ndikoi fuqishëm në kulturën dhe modën e kohës.

Gjatë karrierës interpretoi në dhjetëra filma, ndërsa roli në Viva Maria! (1965) i solli një nominim për çmimin BAFTA.

Pavarësisht suksesit, ajo vendosi të tërhiqej nga kinematografia në vitin 1973, vetëm 39 vjeçe, duke hequr dorë nga një karrierë që shumë aktore do ta kishin ëndërruar.

Katër martesa dhe një jetë e trazuar sentimentale

Jeta private e Bardot ishte vazhdimisht në qendër të vëmendjes së mediave.

Në moshën 18-vjeçare u martua me regjisorin Roger Vadim, por martesa përfundoi pas disa vjetësh. Gjatë kësaj periudhe, aktorja pati një lidhje me Jean-Louis Trintignant, partnerin e saj në film.

Më pas u përfshi në marrëdhënie të tjera sentimentale, ndërsa në vitin 1959 u martua me aktorin Jacques Charrier.

Nga kjo martesë, në janar të vitit 1960, lindi djali i saj i vetëm, Nicolas-Jacques.

Pas ndarjes nga Charrier, Bardot u martua me milionerin gjerman Gunter Sachs. Edhe kjo martesë përfundoi me divorc.

Në vitin 1992 ajo u martua për herë të katërt, me Bernard d’Ormale, me të cilin qëndroi deri në fund të jetës.

Mëmësia që nuk e dëshironte dhe deklarata që tronditi opinionin

Megjithëse ishte një nga gratë më të admiruara në botë, Bardot e përjetoi shtatzëninë në një mënyrë krejtësisht tjetër nga ajo që pritej prej saj.

Në autobiografinë Initiales B.B., të botuar në vitin 1996, aktorja përshkroi me fjalë të rënda përjetimet e saj gjatë shtatzënisë.

Ajo e krahasoi fëmijën që mbante në bark me një tumor që ushqehej prej saj, duke treguar se shtatzënia kishte qenë një përvojë jashtëzakonisht e vështirë.

Sipas rrëfimeve të saj, nuk kishte dëshiruar të bëhej nënë dhe nuk kishte dashur as ta ushqente foshnjën me gji.

Këto deklarata shkaktuan reagime të forta, veçanërisht për shkak të ndikimit që mund të kishin te djali i saj.

Në vitin 1997, një gjykatë franceze vendosi që Bardot dhe botuesi i autobiografisë të paguanin dëmshpërblim për deklaratat që cenonin jetën private dhe dinjitetin e djalit dhe të ish-bashkëshortit të saj, Jacques Charrier.

Marrëdhënia e vështirë me djalin e vetëm

Pas ndarjes së prindërve, Nicolas u rrit kryesisht nën kujdesin e babait të tij.

Marrëdhënia me nënën mbeti e ndërlikuar për shumë vite. Rrëfimet publike të Bardot për shtatzëninë dhe mëmësinë e vështirësuan edhe më shumë këtë raport.

Nicolas zgjodhi një jetë larg vëmendjes së mediave dhe u vendos në Norvegji, ku krijoi familjen e tij.

Megjithatë, marrëdhënia e tyre nuk mbeti domosdoshmërisht e pandryshuar deri në fund.

Më 7 janar 2026, Nicolas mori pjesë në ceremoninë mortore të nënës së tij në Saint-Tropez, së bashku me bashkëshorten dhe familjarët. Prania e tij dhe kurora e luleve kushtuar nënës u interpretuan nga mediat franceze si shenja të një afrimi pas shumë vitesh marrëdhëniesh të vështira.

Nga ikona e bukurisë në mbrojtëse të kafshëve

Pas tërheqjes nga kinematografia, Bardot ia kushtoi pjesën më të madhe të jetës mbrojtjes së kafshëve.

Në vitin 1986 themeloi fondacionin që mban emrin e saj, përmes të cilit zhvilloi fushata kundër keqtrajtimit të kafshëve, gjuetisë së fokave dhe praktikave të tjera që ajo i konsideronte mizore.

Angazhimi i saj u bë pjesë e pandashme e identitetit publik, por vitet e mëvonshme u shoqëruan edhe me polemika politike.

Bardot mbështeti figura të së djathtës ekstreme franceze dhe u dënua disa herë nga gjykatat për deklarata që nxisnin urrejtje racore, veçanërisht ndaj myslimanëve.

Këto qëndrime krijuan një kontrast të fortë ndërmjet trashëgimisë së saj artistike, aktivizmit për kafshët dhe deklaratave diskriminuese që shënuan pjesën e fundit të jetës.

Një trashëgimi që vazhdon të ngjallë debat

Brigitte Bardot mbetet një figurë e rëndësishme e historisë së kinemasë dhe modës. Stili i saj ndikoi breza të tërë, ndërsa filmat dhe fotografitë vazhdojnë të përfaqësojnë një periudhë të veçantë të kulturës evropiane.

Por jeta e saj personale dëshmon se fama, admirimi dhe bukuria nuk garantojnë marrëdhënie të harmonishme familjare.

Rrëfimet për djalin e saj, martesat e shumta, angazhimi për mbrojtjen e kafshëve dhe polemikat politike formojnë portretin e një gruaje që la gjurmë të thella, por edhe kundërthënie të mëdha.

Historia e Bardot mbetet kështu shumë më komplekse sesa imazhi i një biondeje të bukur që dikur magjepsi botën. /Telegrafi/