Lakra turshi mund të humbasë fortësinë dhe të bëhet e butë gjatë fermentimit për shkak të disa gabimeve të zakonshme, si sasia e gabuar e kripës, temperatura e lartë dhe mos-mbulimi i plotë me lëng.

Sipas udhëzuesve të universiteteve amerikane Vermont, Oregon State dhe Penn State, këta faktorë ndikojnë drejtpërdrejt në cilësinë e lakrës.

Sasia e rekomanduar e kripës është 15–25 gramë për çdo kilogram lakër.

Lakra turshi

Shumë pak kripë mund të favorizojë zhvillimin e mikroorganizmave të padëshiruar, ndërsa sasia e tepërt mund të ngadalësojë fermentimin dhe të ndikojë në ngjyrën e lakrës.

Për rezultate më të mira, kripa duhet të peshohet dhe të shpërndahet njëtrajtshëm.

Edhe temperatura është thelbësore.

Lakra duhet të fermentohet në rreth 21–24 gradë Celsius, proces që zakonisht zgjat tri deri në katër javë.

Temperaturat mbi 27 gradë mund ta zbusin lakrën dhe të rrisin rrezikun e prishjes, ndërsa në temperatura më të ulëta fermentimi zgjat më shumë.

Një tjetër gabim është lënia e lakrës jashtë lëngut.

Ajo duhet të jetë gjithmonë e zhytur plotësisht në shëllirë, në mënyrë që të parandalohet zhvillimi i mykut.

Për këtë arsye, rekomandohet të vendoset një peshë sipër saj dhe të përdoren enë të përshtatshme për ushqime, si ato prej qelqi ose plastike të certifikuar për kontakt me ushqimin.

Rëndësi ka edhe zgjedhja e lakrës.

Më të përshtatshme janë kokat e forta, të shëndetshme dhe të ëmbla, veçanërisht varietetet e vona, të cilat përmbajnë më shumë sheqerna të nevojshme për fermentim.

Lakra turshi e përgatitur siç duhet duhet të jetë e fortë, me shije të këndshme të thartë dhe pa shenja myku.

Nëse bëhet e rrëshqitshme, ka erë të pakëndshme ose shfaq myk, nuk duhet provuar dhe duhet hedhur.

Pasi fermentimi të përfundojë, lakra mund të ruhet në frigorifer, në një enë të mbyllur mirë, për disa muaj. /Telegrafi/