Disa gjeste të gjyshërve duken krejt të zakonshme gjatë fëmijërisë, por me kalimin e viteve shndërrohen në kujtimet më të çmuara

Kur janë të vegjël, nipërit dhe mbesat gëzohen për ëmbëlsirat që përgatit gjyshja, dhuratat që sjell gjyshi dhe lirinë për të bërë gjëra që prindërit ndonjëherë nuk ua lejojnë.
Por, me kalimin e viteve, kujtimet e fëmijërisë marrin kuptim tjetër. Shumë njerëz vetëm në moshë madhore kuptojnë sa të rëndësishme kanë qenë dashuria, përkujdesja dhe ndjenja e sigurisë që kanë marrë nga gjyshërit.
Prania e tyre shpesh shprehet përmes gjesteve të vogla: një vizatim i ruajtur, një bisedë pa gjykime, një ushqim i preferuar apo një këshillë që dikur dukej e parëndësishme.
Ja gjashtë gjëra që gjyshërit bëjnë për nipërit dhe mbesat, vlera e të cilave shpesh kuptohet shumë vite më vonë.
1. Ruajnë kujtime që të tjerëve u duken të parëndësishme
Vizatimet e fëmijërisë, kartolinat e punuara në kopsht, punimet e para me dorë dhe fotografitë familjare kanë vlerë të veçantë për gjyshërit.
Ndërsa fëmijët kalojnë shpejt nga një aktivitet te tjetri, gjyshërit shpesh i ruajnë këto kujtime për vite të tëra.
Kur i gjejmë përsëri si të rritur, kuptojmë se dikush i ka konsideruar të rëndësishme edhe arritjet tona më të vogla.
Pas këtyre sendeve qëndrojnë krenaria, dashuria dhe dëshira për të ruajtur çastet e fëmijërisë.
2. U besojnë dhe dinë t’i dëgjojnë
Gjatë rritjes, fëmijët përballen me probleme për të cilat jo gjithmonë e kanë të lehtë të flasin me prindërit.
Ndonjëherë kanë frikë se nuk do të kuptohen ose se shqetësimet e tyre do të nënvlerësohen.
Gjyshërit që dinë të dëgjojnë pa nxjerrë përfundime të nxituara krijojnë një hapësirë ku fëmija ndihet i pranuar.
Kjo marrëdhënie ndërton besim dhe e ndihmon fëmijën t’i shprehë më lehtë ndjenjat.
Megjithatë, besimi nuk nënkupton fshehjen e situatave që mund ta rrezikojnë fëmijën.
3. I duan edhe kur gabojnë
Një nga dhuratat më të rëndësishme që gjyshërit mund të ofrojnë është ndjenja se dashuria nuk varet nga notat, sukseset apo bindja e përhershme.
Fëmijët gabojnë, ndryshojnë mendim dhe marrin vendime të gabuara, por kanë nevojë të dinë se vazhdojnë të jenë të dashur.
Kjo nuk nënkupton justifikimin e çdo sjelljeje apo shpërfilljen e rregullave të prindërve.
Përkundrazi, do të thotë të dallosh gabimin nga vlera e fëmijës si person.
Kur rriten, nipërit dhe mbesat shpesh e kuptojnë rëndësinë e dikujt që nuk i krahasonte vazhdimisht me të tjerët.
4. Shtëpia e tyre bëhet vend sigurie
Për shumë njerëz, shtëpia e gjyshërve mbetet një nga kujtimet më të ngrohta të fëmijërisë.
Aromat e njohura, ushqimet e preferuara, tregimet familjare dhe pasditet pa nxitim krijojnë një ndjenjë përkatësie.
Por rëndësia e kësaj shtëpie shkon përtej atmosferës.
Gjyshërit mund të ofrojnë mbështetje kur fëmija përjeton vështirësi në shkollë, ndryshime familjare apo periudha emocionalisht të ngarkuara.
Prania e tyre e qetë mund të bëhet një mbështetje e çmuar.
5. Dinë t’i gëzojnë me kënaqësi të vogla
Një copë ëmbëlsirë më shumë, një lojë që zgjat pak më gjatë ose një shëtitje e paplanifikuar mund të krijojnë kujtime të paharrueshme.
Megjithatë, çastet më të bukura nuk lidhen domosdoshmërisht me dhuratat materiale.
Përgatitja e petullave, mësimi i një recete familjare, riparimi i një sendi apo bisedat para gjumit mund të kenë vlerë shumë më të madhe.
Kur rriten, nipërit dhe mbesat kuptojnë se dhurata më e rëndësishme ishte koha dhe vëmendja që gjyshërit ua kushtonin.
6. Përcjellin mësime jete përmes përvojës
Gjyshërit kanë përjetuar suksese, zhgënjime, vështirësi dhe vendime që u kanë dhënë mësime të rëndësishme.
Duke i ndarë këto përvoja, ata u ofrojnë brezave të rinj një këndvështrim tjetër për jetën.
Në adoleshencë, këshillat e tyre mund të duken të vjetruara ose tepër të thjeshta.
Megjithatë, vite më vonë, shumë njerëz kujtojnë pikërisht ato fjali që dikur i dëgjonin pa shumë vëmendje.
Gjyshërit nuk kanë nevojë t’ua imponojnë bindjet nipërve dhe mbesave. Mjafton t’u tregojnë përvojat, t’i dëgjojnë dhe t’i ndihmojnë të gjejnë përgjigjet e tyre.
Në fund, ajo që mbetet nga fëmijëria nuk janë vetëm lodrat dhe ëmbëlsirat, por ndjenja se kemi qenë të dashur, se dikush ka besuar tek ne dhe se gjithmonë kemi pasur një vend ku të kthehemi.
Dhe shpesh, vetëm kur rritemi, e kuptojmë se dhurata më e madhe e gjyshërve ishte prania e tyre. /Telegrafi/





